Για την συγκρότηση κοινού μετώπου φορέων Συλλόγων και πολιτών για το Νερό

 Δήμος ΔΕΛΦΩΝ 24-7-2026

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ                        

Για το Σχέδιο Νόμου του ΥΠΕΝ «Επέκταση αρμοδιοτήτων της Εταιρείας Υδρεύσεως και Αποχετεύσεως Πρωτευούσης και της Εταιρείας Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης, ενίσχυση της Ρυθμιστικής Αρχής Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων, ρυθμίσεις για τον Οργανισμό Διαχείρισης Υδάτων Θεσσαλίας Ανώνυμη Εταιρεία και λοιπές διατάξεις»

Η ΥΔΡΕΥΣΗ Η ΑΡΔΕΥΣΗ ΚΑΙ Η ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΓΑΘΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ

 

Το υπό ψήφιση νομοσχέδιο είναι αντισυνταγματικό και αντιεπιστημονικό.

Με το νομοσχέδιο αυτό επιχειρείται επέκταση των αρμοδιοτήτων της Ε.ΥΔ.Α.Π. Α.Ε. στην ύδρευση και την άρδευση στις Π.Ε. Βοιωτίας, Εύβοιας και Φωκίδας μέσω συγχωνεύσεων των φορέων διαχείρισης του νερού των περιοχών αυτών στην Ε.ΥΔ.Α.Π. Α.Ε. Μόλις πριν λίγο η κυβέρνηση ψήφισε το νέο κώδικα αυτοδιοίκησης στον οποίο προβλέπεται η δυνατότητα της οικειοθελούς συγχώνευσης φορέων διαχείρισης του νερού και τώρα έρχεται να την επιβάλλει ΜΕ ΈΝΑ ΑΛΛΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ και μάλιστα σε δύο εταιρείες και μόνο. ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΟ. ΤΙ ΣΧΕΔΙΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΑ ΛΕΝΕ ?

Η αντιμετώπιση της λειψυδρίας ποιοτικού νερού  δεν μπορεί να εξαντλείται σε διοικητικές αναδιαρθρώσεις ή μεταφορά αρμοδιοτήτων. Απαιτεί ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική, επενδύσεις στις υποδομές, ενίσχυση της τοπικής διαχείρισης και ουσιαστική κρατική χρηματοδότηση.

Το νερό αποτελεί δημόσιο, κοινωνικό και περιβαλλοντικό αγαθό, απαραίτητο για τη ζωή, τη δημόσια υγεία, την προστασία του περιβάλλοντος και τη βιώσιμη ανάπτυξη. Για τον λόγο αυτό, κάθε μεταρρύθμιση στη διαχείριση των υπηρεσιών ύδρευσης, άρδευσης, αποχέτευσης οφείλει να ...

Τοποθέτηση του Γιώργου Κόλλια στο Δημοτικό Συμβούλιο για το θέμα της γεωγραφικής επέκτασης της ΕΥΔΑΠ

 ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΛΛΙΑ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΔΕΛΦΩΝ ΤΗΣ 15-07-2026 ΕΠΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΗΣ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΕΥΔΑΠ ΣΤΙΣ Π.Ε. ΒΟΙΩΤΙΑΣ – ΕΥΒΟΙΑΣ ΚΑΙ ΦΩΚΙΔΑΣ

Κε Δήμαρχε, Κοι Δημοτικοί Σύμβουλοι καλησπέρα σας,

Κα Πρόεδρε σας ευχαριστώ πολύ για την ανοχή σας αν ξεπεράσω το χρόνο, όπως την είχα και άλλες φορές.

Θα είμαι ξεκάθαρος από την αρχή. Το νομοσχέδιο αυτό είναι τμήμα του α’ σταδίου της προσπάθειας προς την ιδιωτικοποίηση του νερού. Σας θυμίζω μετά τη δημόσια τοποθέτηση του Πρωθυπουργού, ότι ακολούθησε το προηγούμενο νομοσχέδιο στις αρχές του 2025 για τις συγχωνεύσεις σε όλη τη χώρα, το οποίο δεν έγινε νόμος, γιατί αποσύρθηκε μετά τη μεγάλη κατακραυγή που δέχθηκε. Επειδή όμως ο στόχος της ιδιωτικοποίησης παραμένει, έρχεται τώρα αυτό το νομοσχέδιο.  Και το προηγούμενο νομοσχέδιο περιλάμβανε διατάξεις, οι οποίες παραβίαζαν τα άρθρα 22, 25 και 102 του Συντάγματος, αλλά και το υπό διαβούλευση.   

Επιχειρείται επέκταση των αρμοδιοτήτων της ΕΥΔΑΠ Α.Ε. στην ύδρευση και την άρδευση στις Π.Ε. Βοιωτίας, Εύβοιας και Φωκίδας. Υπάρχει κάποια τεχνικο-οικονομική μελέτη που να αναλύει και αποδεικνύει γιατί αυτή η επέκταση είναι προς όφελος των χρηστών του νερού στις περιοχές αυτές ? Εξ όσων γνωρίζω καμία. Η ΕΥΔΑΠ Α.Ε. έχει βελτιώσει τις υπηρεσίες της στις περιοχές της σημερινής της αρμοδιότητας ? ΟΧΙ. Όποιος έχει εμπλακεί μαζί της είμαι βέβαιος ότι έχει αρνητική εμπειρία. Μάλιστα πολύ πρόσφατα η ίδια η εταιρεία ομολογεί, ότι δεν έχει εμπειρία στη διαχείριση του αρδευτικού νερού.

Το μόνο που υπάρχει επί της ουσίας στο νομοσχέδιο  είναι η οικειοθελής συγχώνευση των φορέων ύδρευσης – αποχέτευσης – άρδευσης του νερού με «bonus» την ανάληψη της επιδότησης των οφειλών τους προς τους παρόχους ηλεκτρικής ενέργειας. Πολύ ωραία !!! Αφού το κράτος άφησε απροστάτευτους τους φορείς ύδρευσης – αποχέτευσης – άρδευσης απέναντι στις ανεξέλεγκτες ουσιαστικά αυξήσεις των τιμολογίων της ηλεκτρικής ενέργειας, έρχεται τώρα να τους «διευκολύνει», ανταλλάσσοντας επί της ουσίας τα περιουσιακά τους στοιχεία των φορέων αυτών με τη  συγχώνευση τους σε μια ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ. Προσέξτε αυτή η επιδότηση γίνεται τώρα αν κάποιος φορέας συγχωνευθεί. Γιατί δεν έγινε η επιδότηση πριν ? Αυτό και μόνο λέει πολλά σε σχέση με το σχεδιασμό που υπάρχει πίσω από κλειστές πόρτες !

Εδώ θέλω να σταθώ και να θυμίσω κάποια πράγματα.

Η κυβέρνηση, μετά τις αποφάσεις του ΣτΕ, αναγκάστηκε να πάρει πίσω τις μετοχές του ελληνικού δημοσίου στις Ε.ΥΔ.Α.Π. Α.Ε. και Ε.Υ.Α.Θ. Α.Ε. από το ΤΑΙΠΕΔ και το ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟ (ΕΕΣΥΠ Α.Ε.).  Σύμφωνα όμως τα αναφερόμενα στους ιστότοπους των δύο αυτών εταιρειών, στη μετοχική τους σύνθεση μετέχουν εκτός από το Ελληνικό Δημόσιο, που έχει την πλειοψηφία, το ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟ καθώς φυσικά και νομικά πρόσωπα. Από το τελευταίο μνημόνιο γνωρίζουμε γιατί δημιουργήθηκε το ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟ. Οι μετοχές των Ε.ΥΔ.Α.Π. Α.Ε. και Ε.Υ.Α.Θ. Α.Ε. είναι εισηγμένες και διαπραγματεύονται στην κύρια αγορά του Χρηματιστηρίου Αθηνών. Οι δύο αυτές μεγαλύτερες εταιρείες διαχείρισης του νερού στη χώρα είναι φανερό ότι, παρότι το Ελληνικό Δημόσιο έχει την εποπτεία τους, είναι ανώνυμες εταιρείες με σκοπό το κέρδος.

 

Έτσι λοιπόν το κράτος έχει την εποπτεία των Ε.ΥΔ.Α.Π. Α.Ε. και Ε.Υ.Α.Θ. Α.Ε., αλλά όχι τον έλεγχο του νερού. Τι απέμενε λοιπόν να γίνει για να ολοκληρωθεί η ιδιωτικοποίηση ? Να φύγει και η εποπτεία από το κράτος. Αυτό και έγινε με τη δημιουργία της Ρυθμιστικής Αρχής Αποβλήτων, Ενέργειας, Υδάτων (ΡΑΑΕΥ) στην οποία υπάγονται όλοι οι υδροδοτικοί φορείς (και οι ΔΕΥΑ).

 

Ένας από τους βασικούς σκοπούς των ρυθμιστικών άρχων , άρα και της ΡΑΑΕΥ,  είναι η θέσπιση κανόνων και ό έλεγχος λειτουργίας της αγοράς. Είναι το νερό εμπορικό προϊόν για να υπαχθεί σε καθεστώς αγοράς και να ρυθμίζεται από ένα φορέα που δεν υπάγεται στο κράτος και είναι εντελώς ανεξάρτητος ;

 

ΤΟ ΝΕΡΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΠΡΟΪΟΝ ΣΥΜΦΩΝΑ ΚΑΙ ΜΕ ΟΔΗΓΙΑ ΤΗΣ Ε.Ε., ΑΛΛΑ ΑΓΑΘΟ.

 

Το νερό παρέχεται από το κράτος μέσω φορέων, όπως η Ε.ΥΔ.Α.Π. Α.Ε., Ε.Υ.Α.Θ. Α.Ε., οι Δ.Ε.Υ.Α. και μέσω φορέων που ελέγχονται από το κράτος, πράγμα που με τη δημιουργία της ΡΑΑΕΥ το κράτος έχει αποποιηθεί τον έλεγχο του. Η ιδιωτικοποίηση της ενέργειας, των τηλεπικοινωνιών, των σιδηροδρόμων και οι αντίστοιχες ρυθμιστικές αρχές μόνο προς όφελος των πολιτών δεν έγιναν. Το πρόσφατο έγκλημα των Τεμπών μας προειδοποιεί τι μας περιμένει και με το νερό.

 

Ακόμα επειδή ακούγεται ότι το νερό είναι μονοπώλιο, αυτό δεν μπορεί να ισχύσει, γιατί μονοπώλιο είναι κάτι που είναι εμπορικό προϊόν, οπότε μπορεί να παρέχεται από ένα επιχειρηματικό φορέα. Κατά συνέπεια το νερό δεν μπορεί να υπαχθεί σε μια ρυθμιστική αρχή.

 

Απαιτείται η δημιουργία Εθνικής Αρχής για τα ύδατα, που θα εξειδικεύεται στην πολιτική και τη στρατηγική διαχείρισης των υδάτων, ειδικά μέσω μιας οξείας κρίσης λειψυδρίας στη χώρα.

 

Είναι ουσιαστική δημόσια διαβούλευση εντός 10 ημερών. Πώς μπορούν να προχωρούν σε συγχωνεύσεις - απορροφήσεις δημοτικών επιχειρήσεων και των υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης των Δήμων, χωρίς καν να έχουν διαβουλευτεί με τοπικές κοινωνίες, την τοπική αυτοδιοίκηση, και μάλιστα να τις συναρτούν με τον εκβιασμό για τη μη χρηματοδότηση του ενεργειακού τους κόστους, για το οποίο η κυβέρνηση φέρει ευθύνη; Και ειδικά όταν έχουν αφήσει τις επιχειρήσεις αυτές να απαξιωθούν, λόγω έλλειψης προσωπικού και πόρων. Καθώς η διαχείριση του νερού, σύμφωνα με τα διεθνή επιστημονικά δεδομένα, αλλά και σύμφωνα με το θεσμικό πλαίσιο της Ευρώπης, πρέπει να ασκείται τοπικά και αποκεντρωμένα σε επίπεδο λεκάνης απορροής. Η πρόβλεψη, συνεπώς, της συγχώνευσης - απορρόφησης των ΔΕΥΑ και των υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης των Δήμων και της αντικατάστασής τους από την Ε.ΥΔ.Α.Π. είναι διπλά λανθασμένη. Πρώτα γιατί αν ο φορέας διαχείρισης του νερού δεν είναι αποκεντρωμένος, η διαχείρισή του σε κεντρικό επίπεδο δεν μπορεί να είναι αποτελεσματική. Και δεύτερον γιατί ο φορέας διαχείρισης ενός δημόσιου αγαθού δεν μπορεί να μην είναι δημόσιος ή δημοτικός.

 

Πώς μιλάνε για έργα γύρω από την διαχείριση των υδάτων, όταν δεν έχουν επικαιροποιήσει ακόμα τα Σχέδια Διαχείρισης Κινδύνων Πλημμύρας και Λεκανών Απορροής Ποταμών, για τα οποία η χώρα μας έχει δεχθεί ευρωπαΐκή καταδίκη (Ιούνιος 2025) ; Που θα γίνουν τα έργα, τι έργα θα γίνουν, με ποιο κριτήριο, με ποια στρατηγική και με ποιον σχεδιασμό?

 

Ποιος είναι ο ρόλος των Περιφερειών και των Δήμων επί των έργων αυτών, και πώς διασφαλίζεται η συνταγματικά προβλεπόμενη τοπικότητα στη διαχείριση και τιμολόγηση του νερού, όπως προβλέπει το Σύνταγμα, την ώρα που η αρμοδιότητα αυτή περνάει στην ΡΑΑΕΥ που έχει ήδη εμπορευματοποιήσει το ρεύμα με τα γνωστά αποτελέσματα ?

 

Μια ματιά στην κατανομή των δεκάδων δις του Ταμείου Ανάκαμψης, που διαχειρίστηκε η κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια μέσω των υπουργείων και μέσω των περιφερειών, αποδεικνύει τις ελάχιστες επενδύσεις που έγιναν για νέα έργα προσαρμογής στις συνθήκες της κλιματικής αλλαγής, καθώς και για εγγειοβελτιωτικά και υδραυλικά έργα διαχείρισης, δηλαδή συλλογής, αποθήκευσης και μεταφοράς του νερού, όπως και για έργα αντιπλημμυρικής προστασίας. Αντίστοιχα, μια ματιά στις νομοθετικές προβλέψεις της τελευταίας εξαετίας, δείχνει και το μηδενικό ενδιαφέρον της κυβέρνησης για δημόσιες πολιτικές και για δημόσιες επενδύσεις στον τομέα της διαχείρισης του νερού.

 

Η επικείμενη απορρόφηση των φορέων διαχείρισης του νερού των Π.Ε. Φωκίδας – Βοιωτίας –Εύβοιας (Δ.Ε.Υ.Α. – Δήμοι) από την Ε.ΥΔ.Α.Π. Α.Ε. και η στο βάθος πλήρης ιδιωτικοποίηση του νερού δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να γίνουν αποδεκτά. Κάτι που επιχειρείται να γίνει με προσχηματικές συναντήσεις με υπουργούς της κυβέρνησης με πρόσχημα τη λειψυδρία, με διαρκή απαξίωση των Δ.Ε.Υ.Α. (υποστελέχωση, υποχρημαδότηση, πολύ μεγάλο ενεργειακό κόστος), χωρίς την πλήρη ενημέρωση και αποφασιστική συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών όταν άλλος αποφασίζει.

 

Στο τέλος του δρόμου, και παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα, είναι η προοπτική αμφισβήτησης του χαρακτήρα του νερού, ως δημόσιο, κοινωνικό και αναγκαίο αγαθό και η πλήρης ιδιωτικοποίηση του.

ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ

 

Ευχαριστώ πολύ.

Γιώργος Κόλλιας

Ανταποδοτικά οφέλη και ανταποδοτικές συνειδήσεις...

 Δεν μπορούμε να διανοηθούμε ότι υπάρχει δήμος, δήμαρχος ή οποιαδήποτε τοπική αρχή που να τοποθετεί την εκάστοτε κυβερνητική πολιτική ή τα συμφέροντα μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων πάνω από το συμφέρον του τόπου και των κατοίκων του. Ο ρόλος της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν είναι να λειτουργεί ως προέκταση κεντρικών εξουσιών ή ιδιωτικών συμφερόντων, αλλά ως θεματοφύλακας της τοπικής κοινωνίας, του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής των πολιτών.

Δεν είναι λογικό οι πολίτες να βρίσκονται συνεχώς στην πρώτη γραμμή υπεράσπισης ζητημάτων που ο ίδιος ο δήμος θα έπρεπε να υπερασπίζεται πρώτος, με συνέπεια και χωρίς αστερίσκους. Η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, της τοπικής οικονομίας και της πολιτιστικής κληρονομιάς δεν μπορεί να αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης ούτε να εξαρτάται από οικονομικά ανταλλάγματα και υποσχέσεις.

Κι όμως, στο δημοτικό συμβούλιο της Δευτέρας είδαμε ακριβώς το αντίθετο. Τόσο στο ζήτημα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, όσο και στην αποδοχή της χορηγίας ύψους ενός εκατομμυρίου ευρώ από την Coca-Cola για την πυροπροστασία του Ελαιώνα της Άμφισσας, η στάση της δημοτικής αρχής και της αντιπολίτευσης έδειξε ότι η ουσία των προβλημάτων πέρασε σε δεύτερη μοίρα.

Στο θέμα των ΑΠΕ ακούσαμε, για ακόμη μία φορά, διαβεβαιώσεις ότι οι ανησυχίες των πολιτών γίνονται κατανοητές και ότι η τοπική κοινωνία εισακούγεται. Παρ' όλα αυτά, ενώ αναγνωρίστηκε ότι το νέο χωροταξικό πλαίσιο παρουσιάζει σοβαρές αδυναμίες και αφήνει ανοιχτά κρίσιμα ζητήματα, η συζήτηση κατέληξε στο κατά πόσο τα ανταποδοτικά οφέλη και οι μελλοντικές υποσχέσεις μπορούν να εξισορροπήσουν τις επιπτώσεις.

Αυτό που δεν ακούστηκε με την ίδια ένταση είναι ότι η απομάκρυνση ανεμογεννητριών στο τέλος του κύκλου ζωής τους δεν αποτελεί ούτε απλή ούτε δεδομένη διαδικασία. Σε πολλές περιπτώσεις το κόστος είναι υψηλό, ενώ συχνά επιλέγεται η αντικατάστασή τους από νέες εγκαταστάσεις αντί της πλήρους αποκατάστασης του χώρου. Παράλληλα, οι παρεμβάσεις σε κορυφογραμμές, δασικές εκτάσεις και ευαίσθητα οικοσυστήματα δημιουργούν επιπτώσεις που δεν είναι πάντοτε αναστρέψιμες, ακόμη και έπειτα από δεκαετίες.

Παρά τις αναλυτικές παρουσιάσεις, τους χάρτες και τα στοιχεία που κατατέθηκαν σχετικά με τις επιπτώσεις του νέου χωροταξικού σχεδιασμού για την περιοχή, η γενική εικόνα που δόθηκε ήταν ότι οι αποφάσεις έχουν ήδη ληφθεί και ότι δεν υπάρχει πραγματική διάθεση επανεξέτασης των δεδομένων. Όταν πολίτες πήραν τον λόγο για να παρουσιάσουν τις θέσεις τους, η συζήτηση περιορίστηκε αυστηρά σε διαδικαστικά χρονικά όρια, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να αναπτύξουν ολοκληρωμένα τα επιχειρήματά τους.

Δημιουργήθηκε έτσι η αίσθηση ότι η συμμετοχή των πολιτών αντιμετωπίστηκε περισσότερο ως μια τυπική διαδικασία παρά ως ουσιαστική συμβολή στη λήψη αποφάσεων. Και αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό στοιχείο μιας δημοκρατικής διαδικασίας που οφείλει να βασίζεται στον διάλογο και στην ενεργό συμμετοχή της κοινωνίας.

Ανάλογη ήταν η εικόνα και στο ζήτημα της χορηγίας της Coca-Cola. Η παραχώρηση ενός εκατομμυρίου ευρώ παρουσιάστηκε σχεδόν αποκλειστικά ως μια θετική εξέλιξη, χωρίς να εξεταστούν σε βάθος οι ευρύτερες διαστάσεις μιας τέτοιας συνεργασίας. Κυριάρχησε η άποψη ότι η πρόθεση είναι αγαθή και ότι οι ανησυχίες που εκφράστηκαν είναι υπερβολικές ή αδικαιολόγητες.

Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη. Η συνεργασία της Coca-Cola με την Global Water Partnership (GWP-Mediterranean) δεν μπορεί να αξιολογηθεί μόνο με βάση το ύψος της χρηματοδότησης. Πρόκειται για μια σχέση μέσω της οποίας η εταιρεία ενισχύει την παρουσία και το κοινωνικό της αποτύπωμα μέσα από περιβαλλοντικές πρωτοβουλίες, αποκτώντας παράλληλα σημαντικό κεφάλαιο αξιοπιστίας και κοινωνικής αποδοχής.

Δεν είναι τυχαίο ότι διεθνώς πολλές μεγάλες πολυεθνικές επενδύουν σημαντικά ποσά σε δράσεις περιβαλλοντικής προστασίας και εταιρικής κοινωνικής ευθύνης. Οι πρωτοβουλίες αυτές δεν αποτελούν απλώς πράξεις προσφοράς, αλλά και εργαλεία διαμόρφωσης δημόσιας εικόνας και κοινωνικής νομιμοποίησης. Γι’ αυτό και είναι απολύτως θεμιτό να εξετάζονται κριτικά, ιδιαίτερα όταν συνδέονται με φυσικούς πόρους και δημόσια αγαθά.

Ο Ελαιώνας της Άμφισσας δεν είναι ένας οποιοσδήποτε χώρος. Αποτελεί ένα παγκόσμια αναγνωρίσιμο τοπίο ιστορικής, περιβαλλοντικής και πολιτιστικής αξίας. Η σύνδεση του ονόματός του με μια πολυεθνική εταιρεία προσφέρει στην τελευταία ένα σημαντικό συμβολικό πλεονέκτημα, ενώ παράλληλα δημιουργεί μια σχέση εξάρτησης που δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Όσο για τις χορηγίες, κάτ. αρχάς δεν στοιχίζουν τίποτα στους χορηγούς, γιατί αφαιρούνται από του φόρους που θα έπρεπε να πληρώσουν, ενώ χρησιμοποιήθηκαν μόνο σε περιοχές συμφερόντων τους όπως το Σχηματάρι και την Αχαΐα που βρίσκονται τα εργοστάσια της coca cola. Με την χορηγία αυτή, επισημοποιείται πως το νερό του Μόρνου και της ΕΥΔΑΠ βασική πρώτη ύλη των αναψυκτικών τους , έχουν μπει στο στόχαστρό τους

Δεν πρέπει να παραβλέπουμε τις βασικές αρχές. H προστασία των δασών, η πρόληψη των πυρκαγιών και η διαχείριση της κλιματικής κρίσης αποτελούν πρωτίστως ευθύνη της πολιτείας. Όταν η διασφάλιση αυτών των αναγκών εξαρτάται ολοένα και περισσότερο από ιδιωτικές χορηγίες, δημιουργείται ένα επικίνδυνο προηγούμενο: η προστασία του δημόσιου συμφέροντος παύει να θεωρείται αυτονόητη κρατική υποχρέωση και μετατρέπεται σε πεδίο ιδιωτικής παρέμβασης.

Παρά τις επισημάνσεις αυτές, οι απαντήσεις που δόθηκαν δεν φάνηκαν να αγγίζουν την ουσία των προβληματισμών. Αντίθετα, υπήρξε εμφανής δυσφορία απέναντι στην εκτενή συζήτηση και στην κριτική που ασκήθηκε. Όσο για την αντιπολίτευση, περιορίστηκε κυρίως σε μια στάση εμπιστοσύνης προς τις διαβεβαιώσεις της δημοτικής αρχής και των εμπλεκόμενων φορέων, χωρίς να ασκήσει τον βαθμό ελέγχου που θα περίμενε κανείς από μια ουσιαστική αντιπολιτευτική παρουσία.

Το συμπέρασμα είναι απλό. Όταν οι οικονομικές υποσχέσεις, οι χορηγίες και τα ανταποδοτικά οφέλη αρχίζουν να καθορίζουν τη δημόσια συζήτηση, τα κρίσιμα ερωτήματα υποχωρούν. Και όταν τα ερωτήματα υποχωρούν, υποχωρεί μαζί τους και η δυνατότητα μιας κοινωνίας να υπερασπιστεί αποτελεσματικά το μέλλον της.

Ο τόπος, το περιβάλλον, το νερό και η δημόσια περιουσία δεν χρειάζονται διαχειριστές που αρκούνται σε διαβεβαιώσεις. Χρειάζονται εκπροσώπους που είναι διατεθειμένοι να διεκδικούν, να αμφισβητούν και να υπερασπίζονται έμπρακτα το δημόσιο συμφέρον, ακόμη κι όταν αυτό συγκρούεται με ισχυρά οικονομικά ή πολιτικά κέντρα. Αυτός είναι, άλλωστε, ο λόγος ύπαρξης της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Οχι άλλη σιωπή στον Δήμο Δελφών

 

Δεν ξεκινάμε από το μηδέν.

Ξεκινάμε από τα «γνωστά»: έργα που έμειναν στις μακέτες, συμβάσεις που κόστισαν περισσότερο απ’ όσο εξηγήθηκαν ποτέ, αποφάσεις που πάρθηκαν βιαστικά και ξεχάστηκαν ακόμα πιο γρήγορα.

Η πόλη δεν έπεσε από τον ουρανό — διαμορφώθηκε από επιλογές. Και κάποιες από αυτές τις πληρώνουμε και θα τις πληρώνουμε.

Μέσα σε αυτό το τοπίο, μια ομάδα πολιτών αποφασίζει να μην προσποιηθεί ότι όλα είναι φυσιολογικά. Δεν θα μιλήσουμε με τον ασφαλή, ουδέτερο λόγο που δεν ενοχλεί κανέναν. Γιατί το πρόβλημα είναι ακριβώς αυτό: ότι για χρόνια δεν ενοχλήθηκε κανείς αρκετά.

Δεν είμαστε «αντισυστημικοί» από χόμπι, ούτε «σωτήρες» από επάγγελμα. Είμαστε απλώς αρκετά υποψιασμένοι ώστε να ξέρουμε ότι όταν κάτι επαναλαμβάνεται ως «λάθος», συνήθως δεν είναι λάθος. Είναι μέθοδος. Και όταν η διαφάνεια εμφανίζεται μόνο σε προεκλογικά φυλλάδια, τότε μάλλον δεν είναι διαφάνεια — είναι διακόσμηση.

Η υποψηφιότητά μας δεν βασίζεται σε μεγάλα λόγια, σε σπόνσορες, σε “τζάκια”. Βασίζεται σε μια απλή, ενοχλητική ιδέα: ότι οι αποφάσεις πρέπει να αφήνουν ίχνη. Να μπορείς να δεις ποιος αποφάσισε, γιατί, με ποιο κόστος και με ποιο αποτέλεσμα. Όχι μετά από χρόνια, όχι μετά από πίεση — κανονικά, από την αρχή.

Δεν έχουμε πρόβλημα με τα έργα. Έχουμε πρόβλημα με τα «έργα-φαντάσματα», τα έργα που αλλάζουν προϋπολογισμό πιο συχνά απ’ ό,τι αλλάζει η πινακίδα τους, τα έργα που εγκαινιάζονται δύο και τρεις φορές.

Δεν έχουμε πρόβλημα με τη διοίκηση. Έχουμε πρόβλημα με τη διοίκηση που ...

Γενική Συνέλευση Πολιτων στο Προσκήνιο

ΠΟΛΙΤΕΣ στο ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ

Οι «Πολίτες στο Προσκήνιο» είναι ΕΔΩ, παρούσες και παρόντες στο κάλεσμα των αναγκών του Δήμου, στα πλαίσια της δράσης μιας Δημοτικής Παράταξης που διεκδικεί να περάσει ο Δήμος στον έλεγχο των Δημοτών.

Το ξέρουμε πως δεν υπάρχουν εύκολοι δρόμοι. Ο δρόμος της Αυτοδιοίκησης είναι ο δρόμος της καθημερινής δράσης για τα Τοπικά ζητήματα. Όποιος νοιάζεται για τον τόπο, ξέρει, γνωρίζει και εμπιστεύεται, αυτούς που στα χρόνια που πέρασαν δεν έλειψαν ποτέ από δίπλα του σε όλους τους αγώνες.

Συνεχίζουμε την προσπάθεια διεκδίκησης των δικαιωμάτων των Πολιτών και της διεκδίκησης του Δήμου και σε αυτήν την προσπάθεια σας θέλουμε μαζί μας.

Σας καλούμε την Κυριακή 26 Απριλίου στις 10:30 στην Άμφισσα στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου στην Γενική Συνέλευση της παράταξης.

Στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Δελφών δεν υφίσταται πλέον ουσιαστική αντιπολίτευση. Η επιλογή των «εύκολων δρόμων» για την κατάκτηση της εξουσίας, μέσω συγκολλήσεων και άνωθεν συγκρότησης παρατάξεων, —με το παράδοξο να επιδιώκουν τη δημιουργία αντίβαρου στην κυβερνητική παράταξη, ζητώντας ταυτόχρονα τη στήριξη του κυβερνητικού βουλευτή— ανέδειξε από νωρίς τα αδιέξοδά της. Ο επικεφαλής της δημοτικής παράταξης της αντιπολίτευσης παραιτήθηκε σχεδόν άμεσα, ενώ σήμερα, στο Δημοτικό Συμβούλιο, παρατηρούνται έντονες διαφοροποιήσεις μεταξύ των μελών της: κάποιοι υπερασπίζονται τον προϋπολογισμό του Δημάρχου, ευθυγραμμιζόμενοι με την κυβέρνηση, σε αντίθεση με άλλα μέλη της ίδιας παράταξης.

Ο Δήμος, όλα αυτά τα χρόνια, βρίσκεται ουσιαστικά υπό τον απόλυτο έλεγχο μίας και μόνο παράταξης. Μόνο για ένα σύντομο διάστημα, ένα μέλος της ίδιας παράταξης ανέλαβε την εξουσία, έπειτα από εσωτερική διάσπαση. Η ίδια, ουσιαστικά, πολιτική και τα ίδια πρόσωπα οδηγούν διαρκώς στα ίδια αποτελέσματα. Η στενή σύνδεση —ή η ατελής ρήξη— με τον «ομφάλιο λώρο» του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, το οποίο απονέμει το χρίσμα της εξουσίας, μας έχει οδηγήσει σε αυτό το τέλμα.

Δεν πάνε πολλές ημέρες από την Δίκη για το σκάνδαλο στα Καστέλλια. Ένα σκάνδαλο που...

Ημερίδα στην Άμφισσα 22-3-2026 για την προστασία της Φωκίδας απο τις ΑΠΕ

 

Πατήστε επάνω στην εικόνα για μεγέθυνση

    Αύριο Κυριακή 22/3/2026 στις 11:00 στο Δημαρχείο (ΆΜΦΙΣΣΑΣ) διοργανώνεται σημαντική ΗΜΕΡΙΔΑ από το "Δίκτυο Φορέων και Πολιτών για την Προστασία της Φωκίδας από τις ΑΠΕ". 

Η παρουσία όλων μας είναι σημαντική 

 Στηρίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις τις δραστηριότητες και τις δράσεις  του Δικτύου Φορέων Πολιτών για την Προστασία της Φωκίδας από τις ΑΠΕ. Αποτελούν μια ελπιδοφόρα κίνηση των κατοίκων της Φωκίδας προς την κατεύθυνση υπεράσπισης του τόπου μας από την ανεξέλεγκτη τοποθέτηση ΑΠΕ που καταστρέφουν το περιβάλλον και υποβαθμίζουν την πατρίδα μας.

Από το 2008 έχουν δοθεί στην περιοχή μας σημαντικές μάχες για την προστασία της από τις ληστρικές εξορύξεις των Μεταλλευτικών Εταιρειών από πρόσωπα και συλλογικότητες (Βλέπε "Κίνηση για την Σωτηρίας της Γκιώνας", για τα νερά της περιοχής και την προστασία του Κορινθιακού Κόλπου, και λίγο παλιότερα την δεκαετία του 1980 ενάντια στους αεροψεκασμούς του ελαιώνα,  από συλλόγους της Άμφισσας και της Ιτέας. 

Από το 2010 έως και το 2023, στον Καλλικρατικό Δήμο, οι "ΠΟΛΙΤΕΣ στο ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ" με αιχμή την δημοτική παράταξη, είχαν ως βασική δράση τους, τον αγώνα απέναντι στα οικονομικά συμφέροντα και τους "πρόθυμους" Αιρετούς, για την Εκμετάλλευση, Κακοποίηση, Διάλυση, Αλλοίωση, υποβάθμιση και απαξίωση του τόπου μας. 

Εξορύξεις, Ανεμογεννήτριες, Φωτοβολταϊκά, Υδροηλεκτρικά,  ΧΥΤΥ, Ιχθυοκαλλιέργειες εκμετάλλευση νερών, Ποιότητα νερού, Εξαφάνιση Νερών.

Όλα μπροστά σε ένα Ανύπαρκτο Χωροταξικό Σχέδιο, δυστυχώς ήταν και είναι ακόμα επιτρεπτά. 

ΑΥΤΗ Η ΜΑΧΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΡΚΗΣ ΓΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΗΨΕΙ ΚΑΝΕΙΣ

Ανεξιχνίαστη ακόμα μία «τρύπα» στον Δήμο Δελφών!

 Ενημέρωση των Δημοτών του Δήμου ΔΕΛΦΩΝ

    Η Δημοτική παράταξη του Δήμου Δελφών «ΠΟΛΙΤΕΣ στο ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ» από το 2015, στα πλαίσια των καθηκόντων της από την μεριά της αντιπολίτευσης που βρισκόταν, προσπάθησε μετά την αποκάλυψη της ΜΗ υλοποίησης του Έργου «ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΠΟΛΥΧΩΡΟΥ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ – ΛΑΟΓΡΑΦΙΑΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΑΣΤΕΛΛΙΩΝ ΔΗΜΟΥ ΓΡΑΒΙΑΣ», στην κατεύθυνση να διερευνηθεί και να διευκρινιστεί η Οικονομική ζημιά που υπέστη ο Δήμος Δελφών, διάδοχος του Δήμου Γραβιάς και να αποδοθούν ευθύνες.

Οι ενέργειές μας αυτές είχαν ως παράγωγα αποτελέσματα:

1. Την δραστηριοποίηση του τότε δημάρχου Θανάση Παναγιωτόπουλου να διερευνήσει τις καταγγελίες του Τοπικού συμβουλίου των Καστελλίων και των Καστελλιωτών (με υπογραφές) και του Δημήτρη Μπάκα εάν ήταν ...