Ανταποδοτικά οφέλη και ανταποδοτικές συνειδήσεις...

 Δεν μπορούμε να διανοηθούμε ότι υπάρχει δήμος, δήμαρχος ή οποιαδήποτε τοπική αρχή που να τοποθετεί την εκάστοτε κυβερνητική πολιτική ή τα συμφέροντα μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων πάνω από το συμφέρον του τόπου και των κατοίκων του. Ο ρόλος της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν είναι να λειτουργεί ως προέκταση κεντρικών εξουσιών ή ιδιωτικών συμφερόντων, αλλά ως θεματοφύλακας της τοπικής κοινωνίας, του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής των πολιτών.

Δεν είναι λογικό οι πολίτες να βρίσκονται συνεχώς στην πρώτη γραμμή υπεράσπισης ζητημάτων που ο ίδιος ο δήμος θα έπρεπε να υπερασπίζεται πρώτος, με συνέπεια και χωρίς αστερίσκους. Η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, της τοπικής οικονομίας και της πολιτιστικής κληρονομιάς δεν μπορεί να αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης ούτε να εξαρτάται από οικονομικά ανταλλάγματα και υποσχέσεις.

Κι όμως, στο δημοτικό συμβούλιο της Δευτέρας είδαμε ακριβώς το αντίθετο. Τόσο στο ζήτημα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, όσο και στην αποδοχή της χορηγίας ύψους ενός εκατομμυρίου ευρώ από την Coca-Cola για την πυροπροστασία του Ελαιώνα της Άμφισσας, η στάση της δημοτικής αρχής και της αντιπολίτευσης έδειξε ότι η ουσία των προβλημάτων πέρασε σε δεύτερη μοίρα.

Στο θέμα των ΑΠΕ ακούσαμε, για ακόμη μία φορά, διαβεβαιώσεις ότι οι ανησυχίες των πολιτών γίνονται κατανοητές και ότι η τοπική κοινωνία εισακούγεται. Παρ' όλα αυτά, ενώ αναγνωρίστηκε ότι το νέο χωροταξικό πλαίσιο παρουσιάζει σοβαρές αδυναμίες και αφήνει ανοιχτά κρίσιμα ζητήματα, η συζήτηση κατέληξε στο κατά πόσο τα ανταποδοτικά οφέλη και οι μελλοντικές υποσχέσεις μπορούν να εξισορροπήσουν τις επιπτώσεις.

Αυτό που δεν ακούστηκε με την ίδια ένταση είναι ότι η απομάκρυνση ανεμογεννητριών στο τέλος του κύκλου ζωής τους δεν αποτελεί ούτε απλή ούτε δεδομένη διαδικασία. Σε πολλές περιπτώσεις το κόστος είναι υψηλό, ενώ συχνά επιλέγεται η αντικατάστασή τους από νέες εγκαταστάσεις αντί της πλήρους αποκατάστασης του χώρου. Παράλληλα, οι παρεμβάσεις σε κορυφογραμμές, δασικές εκτάσεις και ευαίσθητα οικοσυστήματα δημιουργούν επιπτώσεις που δεν είναι πάντοτε αναστρέψιμες, ακόμη και έπειτα από δεκαετίες.

Παρά τις αναλυτικές παρουσιάσεις, τους χάρτες και τα στοιχεία που κατατέθηκαν σχετικά με τις επιπτώσεις του νέου χωροταξικού σχεδιασμού για την περιοχή, η γενική εικόνα που δόθηκε ήταν ότι οι αποφάσεις έχουν ήδη ληφθεί και ότι δεν υπάρχει πραγματική διάθεση επανεξέτασης των δεδομένων. Όταν πολίτες πήραν τον λόγο για να παρουσιάσουν τις θέσεις τους, η συζήτηση περιορίστηκε αυστηρά σε διαδικαστικά χρονικά όρια, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να αναπτύξουν ολοκληρωμένα τα επιχειρήματά τους.

Δημιουργήθηκε έτσι η αίσθηση ότι η συμμετοχή των πολιτών αντιμετωπίστηκε περισσότερο ως μια τυπική διαδικασία παρά ως ουσιαστική συμβολή στη λήψη αποφάσεων. Και αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό στοιχείο μιας δημοκρατικής διαδικασίας που οφείλει να βασίζεται στον διάλογο και στην ενεργό συμμετοχή της κοινωνίας.

Ανάλογη ήταν η εικόνα και στο ζήτημα της χορηγίας της Coca-Cola. Η παραχώρηση ενός εκατομμυρίου ευρώ παρουσιάστηκε σχεδόν αποκλειστικά ως μια θετική εξέλιξη, χωρίς να εξεταστούν σε βάθος οι ευρύτερες διαστάσεις μιας τέτοιας συνεργασίας. Κυριάρχησε η άποψη ότι η πρόθεση είναι αγαθή και ότι οι ανησυχίες που εκφράστηκαν είναι υπερβολικές ή αδικαιολόγητες.

Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη. Η συνεργασία της Coca-Cola με την Global Water Partnership (GWP-Mediterranean) δεν μπορεί να αξιολογηθεί μόνο με βάση το ύψος της χρηματοδότησης. Πρόκειται για μια σχέση μέσω της οποίας η εταιρεία ενισχύει την παρουσία και το κοινωνικό της αποτύπωμα μέσα από περιβαλλοντικές πρωτοβουλίες, αποκτώντας παράλληλα σημαντικό κεφάλαιο αξιοπιστίας και κοινωνικής αποδοχής.

Δεν είναι τυχαίο ότι διεθνώς πολλές μεγάλες πολυεθνικές επενδύουν σημαντικά ποσά σε δράσεις περιβαλλοντικής προστασίας και εταιρικής κοινωνικής ευθύνης. Οι πρωτοβουλίες αυτές δεν αποτελούν απλώς πράξεις προσφοράς, αλλά και εργαλεία διαμόρφωσης δημόσιας εικόνας και κοινωνικής νομιμοποίησης. Γι’ αυτό και είναι απολύτως θεμιτό να εξετάζονται κριτικά, ιδιαίτερα όταν συνδέονται με φυσικούς πόρους και δημόσια αγαθά.

Ο Ελαιώνας της Άμφισσας δεν είναι ένας οποιοσδήποτε χώρος. Αποτελεί ένα παγκόσμια αναγνωρίσιμο τοπίο ιστορικής, περιβαλλοντικής και πολιτιστικής αξίας. Η σύνδεση του ονόματός του με μια πολυεθνική εταιρεία προσφέρει στην τελευταία ένα σημαντικό συμβολικό πλεονέκτημα, ενώ παράλληλα δημιουργεί μια σχέση εξάρτησης που δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Όσο για τις χορηγίες, κάτ. αρχάς δεν στοιχίζουν τίποτα στους χορηγούς, γιατί αφαιρούνται από του φόρους που θα έπρεπε να πληρώσουν, ενώ χρησιμοποιήθηκαν μόνο σε περιοχές συμφερόντων τους όπως το Σχηματάρι και την Αχαΐα που βρίσκονται τα εργοστάσια της coca cola. Με την χορηγία αυτή, επισημοποιείται πως το νερό του Μόρνου και της ΕΥΔΑΠ βασική πρώτη ύλη των αναψυκτικών τους , έχουν μπει στο στόχαστρό τους

Δεν πρέπει να παραβλέπουμε τις βασικές αρχές. H προστασία των δασών, η πρόληψη των πυρκαγιών και η διαχείριση της κλιματικής κρίσης αποτελούν πρωτίστως ευθύνη της πολιτείας. Όταν η διασφάλιση αυτών των αναγκών εξαρτάται ολοένα και περισσότερο από ιδιωτικές χορηγίες, δημιουργείται ένα επικίνδυνο προηγούμενο: η προστασία του δημόσιου συμφέροντος παύει να θεωρείται αυτονόητη κρατική υποχρέωση και μετατρέπεται σε πεδίο ιδιωτικής παρέμβασης.

Παρά τις επισημάνσεις αυτές, οι απαντήσεις που δόθηκαν δεν φάνηκαν να αγγίζουν την ουσία των προβληματισμών. Αντίθετα, υπήρξε εμφανής δυσφορία απέναντι στην εκτενή συζήτηση και στην κριτική που ασκήθηκε. Όσο για την αντιπολίτευση, περιορίστηκε κυρίως σε μια στάση εμπιστοσύνης προς τις διαβεβαιώσεις της δημοτικής αρχής και των εμπλεκόμενων φορέων, χωρίς να ασκήσει τον βαθμό ελέγχου που θα περίμενε κανείς από μια ουσιαστική αντιπολιτευτική παρουσία.

Το συμπέρασμα είναι απλό. Όταν οι οικονομικές υποσχέσεις, οι χορηγίες και τα ανταποδοτικά οφέλη αρχίζουν να καθορίζουν τη δημόσια συζήτηση, τα κρίσιμα ερωτήματα υποχωρούν. Και όταν τα ερωτήματα υποχωρούν, υποχωρεί μαζί τους και η δυνατότητα μιας κοινωνίας να υπερασπιστεί αποτελεσματικά το μέλλον της.

Ο τόπος, το περιβάλλον, το νερό και η δημόσια περιουσία δεν χρειάζονται διαχειριστές που αρκούνται σε διαβεβαιώσεις. Χρειάζονται εκπροσώπους που είναι διατεθειμένοι να διεκδικούν, να αμφισβητούν και να υπερασπίζονται έμπρακτα το δημόσιο συμφέρον, ακόμη κι όταν αυτό συγκρούεται με ισχυρά οικονομικά ή πολιτικά κέντρα. Αυτός είναι, άλλωστε, ο λόγος ύπαρξης της τοπικής αυτοδιοίκησης.

«Γιάννης Κερνάει Γιάννης Πίνει» στον Φορέα Διαχείρισης του Ελαιώνα της Άμφισσας

Δήμος ΔΕΛΦΩΝ 5/2/2024
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
«Γιάννης Κερνάει Γιάννης Πίνει»
στον Φορέα Διαχείρισης του Ελαιώνα της Άμφισσας
Μετά την τοποθέτηση του «Τύμβου Μητσοτάκη» στην Άμφισσα έφτασε η ώρα της Απόβασης και των Χορηγών του!!!
Η Κυβέρνηση δημιούργησε τον φορέα για την διαχείριση του Ελαιώνα της Άμφισσας ο οποίος αφαιρεί την διαχείριση του από την τοπική κοινωνία.
Στην θέση του Προέδρου του Φορέα ορίστηκε ο Υπεύθυνος του Ιδιωτικού Σχολείου και ΙΕΚ Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της Αμερικάνικης Γεωργικής Σχολής της Θεσσαλονίκης. Μπορεί η σχολή να μην έχει σχέση με την περιοχή, το επιστημονικό επίπεδο της να είναι κατώτερο από τα Πανεπιστημιακά τμήματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσής της χώρας που υπάρχουν και στην Άμφισσα, αλλά σχετίζεται με τους Χορηγούς της Κυβέρνησης που ευεργετούνται και νέμονται τα επιδοτούμενα προγράμματα από αυτήν. Η θέση του Προέδρου είναι η μόνη στο ΔΣ για την οποία προβλέπεται ότι είναι πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης και ασκεί εκτελεστικά καθήκοντα. Περιμένουμε να δούμε αν θα μετακομίσει άραγε στην Άμφισσα και αν θα εγκαταλείψει την Αμερικάνικη Γεωργική Σχολή.
Ο συσχετισμός δυνάμεων και η απουσία από το Διοικητικό Συμβούλιο φορέων της περιοχής είναι εκκωφαντική.
Χωρίς ψηφισμένο ορισμένο εκπρόσωπο από τον Δήμο, αλλά διορισμένο εν κρυπτώ από τον Δήμαρχο, που θα μετανιώσει για την στάση του, όταν καταλάβει τον ρόλο του φορέα.
Χωρίς εκπρόσωπο των αγροτών.
Χωρίς εκπρόσωπο των Τοπικών Οργανισμών Εγγείων Βελτιώσεων.
Χωρίς εκπρόσωπο των παραγωγικών επιχειρήσεων που αξιοποιούν τα προϊόντα του Ελαιώνα της Άμφισσας.
Η απουσία της Τοπικής κοινωνίας από τον φορέα διαχείρισης, και η συμμέτοχή της σε ρόλο διακοσμητικό δεν έγινε τυχαία!
Η Κυβέρνηση που τόσα χρόνια δεν έκανε τίποτα για να προστατέψει και να αναδείξει τον Ελαιώνα, αφήνοντας τον εκτεθειμένο στις πυρκαγιές και την απαξίωση, δημιουργεί τον φορέα γιατί έχει άλλες επιδιώξεις.
Ο Φορέας θα κληθεί να εφαρμόσει μια πολιτική που αφαιρεί από την τοπική κοινωνία τον έλεγχο του Ελαιώνα της Άμφισσας και εκχωρεί την διαχείριση του, σε κρατικοδίαιτους ιδιώτες φίλους της Κυβέρνησης.
Είναι γνωστή η πρόθεση της Κυβέρνησης να καταργήσει τους ΤΟΕΒ, που έχουν την ευθύνη για την διαχείριση και την συντήρηση των έργων άρδευσης. Αυτό σήμερα γίνεται από τους ίδιους τους αγρότες και καταργώντας τους ΤΟΕΒ, θέλει να το μεταβιβάσει στους ιδιώτες, με συνέπεια να αποκτήσουν αυτοί και τον έλεγχο του νερού.
Είναι γνωστό το θέμα της διεκδίκησης των νερών άρδευσης του Παρνασσού που έχουν παραχωρηθεί στην διαχείριση των ΤΟΕΒ . Είναι γνωστό επίσης ότι επιχειρηματικοί όμιλοι χορηγοί του «Τύμβου Μητσοτάκη» διεκδικούν αυτά τα νερά για την δημιουργία έργων ΑΠΕ, τα οποία προικίζονται πλουσιοπάροχα μέσω ΣΔΙΤ από την κυβέρνηση και καταλήγουν στον έλεγχο της διαχείρισης του νερού από τους ίδιους. Αυτοί θα χρησιμοποιούν το νερό κατά πρωτεύοντα ρόλο για τις δικές τους ανάγκες και δευτερευόντως για τους αγρότες, τους οποίους θα χρεώνουν στην συνέχεια όσα αυτοί θέλουν και για το νερό και για το ρεύμα.
Τέλος η τοποθέτηση στην προεδρία του θεσμού του υπευθύνου Δευτεροβάθμιας ιδιωτικής σχολής και η συμμετοχή σε δεύτερο ρόλο του Γεωπονικού Πανεπιστημίου που υπάρχει στην Άμφισσα, δείχνει τις προθέσεις της κυβέρνησης ως προς το θέμα της Παιδείας. Αντί να χρησιμοποιηθεί ο Φορέας για να αναπτυχθεί το τοπικό Πανεπιστήμιο και η περιοχή μας, ενισχύεται η ιδιωτική σχολή της Θεσσαλονίκης και υποβαθμίζεται το Πανεπιστήμιο στην Άμφισσα.
Αυτό συμβαίνει μέσω της θέσπισης των Ιδιωτικών Πανεπιστημίων, που ετοιμάζει η κυβέρνηση για να χρηματοδοτεί τέτοιου είδους σχολές και την επιχορήγησή τους με 50 εκατομμύρια σύμφωνα με τις δηλώσεις τους αρμόδιου Υπουργού, που θα οδηγήσει τις Πανεπιστημιακές σχολές της επαρχίας στην υποβάθμιση και το κλείσιμο.
Να το ξέρουν καλά τα σχέδια αυτά δεν θα περάσουν .
Οι κάτοικοι της περιοχής θα υπερασπίσουν τον Ελαιώνα της Άμφισσας.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ.
ΔΗΜΟΣ ΔΕΛΦΩΝ Αξίζει και να Ζεις και να Αγωνίζεσαι για Αυτόν.

Κίνηση Πολιτών Δήμου ΔΕΛΦΩΝ
ΠΟΛΙΤΕΣ στο ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ

Δείτε λιγότερα

Εκδήλωση των Πολιτών στο Προσκήνιο ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του νερού

 

Η ΥΔΡΕΥΣΗ Η ΑΡΔΕΥΣΗ ΚΑΙ Η ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΓΑΘΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ

 

Το πέρασμα του ελέγχου των υδάτων στην ρυθμιστική αρχή ενέργειας, καταργεί την ανταποδοτικότητα των χρημάτων των δημοτών για την ύδρευση.

Παραδίδει την άρδευση στα συμφέροντα των ιδιωτών των ΑΠΕ που έχουν βάλει στο μάτι όλους του υδάτινους πόρους της περιοχής, αδιαφορώντας για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις.

Θέτει σε αμφισβήτηση ακόμα και την άρδευση του ελαιώνα της Άμφισσας, για τον οποίο η  δημιουργία του Φορέα Διαχείρισης Παραδοσιακού ελαιώνα της Άμφισσας ακολουθεί της ίδια πολιτική που παραμερίζει τα συμφέροντα των αγροτών και υποβαθμίζει τους ΤΟΕΒ.

 

 Σας Καλούμε στην  Συζήτηση - Εκδήλωση
ενάντια στο Νομοσχέδιο που ιδιωτικοποιεί το νερό

Την Τρίτη 21 του Μάρτη στις 7.00 μ.μ.  στο Δημαρχείο
στην πλατεία Κεχαγιά στην ΑΜΦΙΣΣΑ

 

Δεν είναι μόνο το Συμβούλιο της Επικρατείας που απορρίπτει την ιδιωτικοποίηση του νερού είναι όλη η κοινωνία που αντιδρά στα μέτρα που εκχωρούν την ίδια την επιβίωση των πολιτών στα χέρια των λίγων.

ΞΑΝΑΚΑΗΜΕΝΟΣ ΕΛΑΙΩΝΑΣ - ΚΑΤΑΚΑΗΜΕΝΑ ΣΑΛΩΝΑ

Ιστορία που επαναλαμβάνεται, γνωστό τι μπορεί να συνιστά.

Βιβλική καταστροφή που επαναλαμβάνεται, πολύ μεγαλύτερη, έχει σίγουρα υπαιτίους.

Άσχετα αν δεν συλλαμβάνονται, διαφεύγουν και δεν λογοδοτούν, υπάρχουν!

Και στα μάτια και τη συνείδηση, τουλάχιστον της κοινής γνώμης, καταδικάζονται.

Προϊόν μόχθου ανθρώπινου και φύσης, στολίδι – μνημείο φυσικής ομορφιάς για τους περαστικούς, πηγή ζωής για τους ακολουθούντες την υγιεινή μεσογειακή διατροφή, τα ονομαστά προϊόντα του, η μεγαλύτερη και διασημότερη πλουτοπαραγωγική πηγή, σε μια φτωχή και με λίγες αναπτυξιακές δυνατότητες περιοχή, ο Ελαιώνας της Άμφισσας στις 4 και 5 Ιουλίου ξ α ν α κ ά η κ ε: τρεις χιλιάδες στρέμματα ελαιών, δώδεκα χιλιάδες περίπου στρέμματα συνολικής έκτασης !..

Πριν από 9 χρόνια (Αυγ. 2013) το κακό είχαν προκαλέσει οι εργασίες έκπτωτης εταιρίας κατασκευής του έργου άρδευσης του ελαιώνα, (όπως λέγαμε: γεφυρών σε φανταστικά ποτάμια της Αραβίας, τα γνωστά δημόσια έργα χοντρής μάσας). Με σωρεία παραλείψεων και λαθών, δικών της και των αρμοδίων κατάσβεσης, οι ένοχοι πάλεψαν λυσσαλέα να πέσουν στα μαλακά δικαστικώς. Σε 9 χρόνια μέσα, αβοήθητοι στην ουσία, οι κτηματίες των καμένων κι όσοι μαζί ανακατεύτηκαν, με πολύμορφον αγώνα και πολύ προσωπικό μόχθο και κόστος, ξαναφύτεψαν ελιόδεντα κι απ’ αυτά άρχισε να βγαίνει καρπός. Και κάηκαν κι αυτά, και άλλα που στάθηκαν τυχερά το ’13!

Σύμφωνα με το άρθρ. 17 § 1 του Συντάγματος «Η ιδιοκτησία τελεί υπό την προστασία του κράτους». Η ανατολίτικη σοφία του Ν. Χότζα (στο φουκαρά που έχασε τη γυναίκα του, με χίλια βάσανα ήθελε ν’ αυτοκτονήσει), γίνεται ισχύουσα κυβερνητική πολιτική: Αφού δεν θρηνήσαμε θύματα, να είμαστε ευχαριστημένοι! Τι μέτρα προστασίας στις έγκαιρες προειδοποιήσεις καιρού, είχαν λάβει οι τέλος πάντων αρμόδιοι; Επιφυλακή; Περιπολίες; Έλεγχο κι αποκομιδή τυχόν απορριμμάτων στον ελαιώνα; Επικίνδυνων ξερών χόρτων; Μετακύλιση της ευθύνης: Έπρεπε μόνοι σας να φυλάτε τα κτήματά σας; Τι; ποια τα αίτια της νέας, μεγαλύτερης συμφοράς;

Μας πληροφόρησαν: Με εντολή Αρχηγού ΠΣ, κλιμάκιο της Δ.Α.Ε.Ε. βρίσκεται στην περιοχή της πυρκαγιάς για τη διερεύνηση των αιτιών της. Και περιμένομε...Να υπενθυμίσουμε ότι στην πολύ δύσκολη προδιαγραφόμενη περίοδο του ερχόμενου χειμώνα, για όχι λίγες οικογένειες, τα χιλιάδες αυτά καμένα ελαιόδεντρα, ήταν μια ελπίδα επιβίωσης...

Το Επιτελικό Κράτος καύχημα των κυβερνώντων, απεδείχθη γι’ άλλη μια φορά, επιεικώς ανεπαρκές – φούσκα, στην πρόληψη προστασία από πυρκαγιές, φυσικές καταστροφές. Να γίνει λόγος για άτομα που επανδρώνουν σε δήμο, νομό, περιφέρεια, κεντρική διοίκηση τις κρίσιμες θέσεις; Τις αντιδράσεις τα πρώτα λεπτά/ώρες εκδήλωσης της πυρκαγιάς; Όταν υπήρχαν πιθανότητες περιορισμού του μεγέθους της καταστροφής. Οι περιγραφές διερχομένων στο δρόμο Άμφισσας-Ιτέας, κάνουν λόγο για θεατές περίεργου φαινομένου... Στην προστασία – πρόληψη, το είδαμε, το Επιτελικό κράτος στην αποζημίωση κι αποκατάσταση των πληγέντων, τι θα πράξει;

Πέρσι η Δωρίδα, φέτος η νότια εύφορη Παρνασσίδα, από τους φτωχότερους Νομούς της Ελλάδας και της Ευρώπης, έγινε και τρίτου βαθμού πυρόπληκτος. Ούτε οι Τούρκοι δεν τον είχαν καταντήσει έτσι! Κήρυξαν την περιοχή σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης για να την Αποκηρύξουν στην συνέχεια στην πράξη. Το Αστικό κράτος παλιότερα σε τέτοιες περιπτώσεις, έστελνε κάποιο συνεργείο καταγραφής καταστροφών, έβαζε κι έναν υπάλληλο να μαζεύει αιτήσεις αποζημίωσης των πληγέντων. Το Επιτελικό, τι περιμένει; Θα κάνει τίποτα;

Σε ένα άλλο κράτος, σάρκα απ’ τη σάρκα μας των πολιτών, που οραματιζόμαστε, κάποιοι ήδη θα κρατούνταν, η καταγραφή ζημιών, θα είχε αρχίσει χτες. Θα είχαν αναγγελθεί πραγματικές αποζημιώσεις από κονδύλια τέτοιων (φυσικών;) καταστροφών, αλλά και πρόσθετες απ’ τα Ταμεία της προκομμένης Ε.Ε. Θα είχαν ήδη εξαγγελθεί φοροαπαλλαγές στους πληγέντες – οικογένειές των, αναστολές πληρωμών, μειώσεις σε καύσιμα, ρεύμα.

Στο δε μείζον ζήτημα της αποκατάστασης, αν το κράτος κοντά στον (πληγέντα ειδικά) πολίτη, δεν είναι πυροτέχνημα, να είχε ήδη συσταθεί φορέας που θα επιμεληθεί επιστημονικά, συστηματικά και συνολικά της αναφύτευσης των δις καμένων ελαιοδένδρων, έχοντας και τη φροντίδα ανάπτυξής τους. Πρόκειται άλλωστε, (άλλη πομφόλυγα!), για μνημείο της Παγκ. Κληρονομιάς, προστατευόμενο απ’ την UNESCO! Ποιος θα τ’ ανέθετε αυτά στο Επιτελικό κράτος και θα περίμενε κι αποτέλεσμα; Δεν αξίζει τουλάχιστον ν’ απαιτηθούν; Έστω και με ‘‘απειλή’’ παραίτησης εκείνων που νιώθουν ανείπωτη θλίψη, που κινούν άμεσα τις διαδικασίες και θα πιέσει προς πάσα κατεύθυνση για την ταχύτερη δυνατή στήριξη των πληγέντων και την αποκατάσταση γνωστοποιώντας το μέγεθος των καταστροφών που προέκυψαν από τη πυρκαγιά.

Ας είμαστε μονοεδρική, λίγοι οι άνθρωποι, λίγες κι οι ψήφοι. Έρχονται εκλογές κι ΙΣΩΣ εκεί, οι επιλογές πυροπαθών κι αδικημένων, να είναι, όχι μόνο στα χαρτιά, περισσότερες!

Άμφισσα 6 Ιουλίου 2022

«ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ»

ΔΗΜΟΣ ΔΕΛΦΩΝ

Αξίζει και να Ζεις και να Αγωνίζεσαι για Αυτόν.