Τίποτα δεν τελείωσε με την ψήφιση του Νομοσχεδίου για το νερό

 

Μια τελείως απομονωμένη κυβέρνηση μπορεί να ψηφίζει νόμους, όμως η εφαρμογή τους εξαρτάται από την στάση των πολιτών και οι κάτοικοι της Φωκίδας δεν έχουν πει την τελευταία τους λέξη. 

Το κείμενο που συντάχθηκε την ημέρα της συγκέντρωσης για το νερό στην Άμφισσα, προσαρμόστηκε όπως βλέπετε στην διπλανή φωτογραφία και η συλλογή υπογραφών συνεχίζεται.

Η ανταπόκριση του κόσμου είναι περισσότερο ελπιδοφόρα από ότι περιμέναμε. Οι κάτοικοι φαίνεται πως έχουν συνειδητοποιήσει, οτι όταν υπάρχουν ομόφωνες αρνητικές αποφάσεις από όλους τους Δήμους, τίποτα δεν έχει τελειώσει και πως το θέμα παραμένει ακόμα ανοικτό.

Η Συλλογή υπογραφών συνεχίζεται και το επόμενο ραντεβού με τις υπογραφές αυτές είναι στο επόμενο Δημοτικό Συμβούλιο.

Δελτίο τύπου για την πολύ επιτυχημένη συγκέντρωση στην Άμφισσα

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ -31/7/2026.

 Η χθεσινή συγκέντρωση στην πλατεία Ησαΐα απέδειξε ότι, όταν πρόκειται για το νερό, η κοινωνία της Φωκίδας είναι παρούσα και πως το θέμα αυτό δεν θα λήξει εύκολα.

Στη συγκέντρωση τοποθετήθηκαν εκπρόσωποι παρατάξεων του Δήμου Δελφών και του Δήμου Δωρίδας, συλλόγων και φορέων της Φωκίδας, εκπρόσωποι των ΤΟΕΒ Χρισσού και Άμφισσας, οι οποίοι ανέδειξαν τις συνέπειες της ιδιωτικοποίησης του νερού και υπογράμμισαν την ανάγκη διατήρησής του ως δημόσιου αγαθού. Παρεμβάσεις πραγματοποιήθηκαν επίσης από ενεργούς πολίτες, μεταφέροντας το κοινό αίτημα της τοπικής κοινωνίας:

Το νερό είναι δημόσιο αγαθό. Δεν ιδιωτικοποιείται. Δεν ξεπουλιέται.

Δυστυχώς, το ίδιο δεν μπορεί να ειπωθεί για όσους έχουν θεσμική ευθύνη απέναντι στον τόπο. Την ώρα που οι πολίτες υπερασπίζονταν το αυτονόητο, ο δήμαρχος και ο κυβερνητικός βουλευτής ήταν απόντες. Επέλεξαν να απουσιάσουν από μια δημόσια συγκέντρωση για ένα θέμα που αφορά κάθε σπίτι, κάθε οικογένεια και το μέλλον της Φωκίδας, με τον Βουλευτή να ψηφίζει ενάντια στην θέληση της Φωκίδας

Η σιωπή, όταν διακυβεύεται ένα δημόσιο αγαθό, δεν είναι ουδετερότητα.

Είναι πολιτική επιλογή.

Ο αγώνας δεν τελειώνει εδώ. Οι “Πολίτες στο Προσκήνιο” θα συνεχίσουμε, μαζί με την τοπική κοινωνία, τις πρωτοβουλίες και τις κινητοποιήσεις μέχρι την οριστική κατάργηση του νόμου που ανοίγει τον δρόμο για την ιδιωτικοποίηση του νερού.

Σύντομα θα ανακοινωθεί νέα ανοιχτή συνάντηση στην πλατεία Ησαΐα για την ενημέρωση και τον συντονισμό των επόμενων δράσεων,

Η ΦΩΚΙΔΑ ΔΕΝ ΞΕΠΟΥΛΑΕΙ ΤΟ ΝΕΡΟ ΤΗΣ 

 

Απάντηση στην ανακοίνωση της ΔΕΕΠ ΝΔ Φωκίδας και του κ. Μπούγα

 Για το νομοσχέδιο αναγκαστικής ενσωμάτωσης των ΔΕΥΑ και των Υπηρεσιών Ύδρευσης στην ΕΥΔΑΠ Α.Ε.

Η κυβέρνηση και ο κ. Μπούγας προσπαθούν να παρουσιάσουν το νέο μοντέλο ως «μεταρρύθμιση». Στην πραγματικότητα, όμως, πρόκειται για την υποχρεωτική κατάργηση των Δ.Ε.Υ.Α., τη μεταφορά της περιουσίας των Δήμων σε μια Ανώνυμη Εταιρεία και την αφαίρεση του ελέγχου του νερού από τις τοπικές κοινωνίες.

 α) «Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό»

Συμφωνούμε. Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό.

Αν όμως είναι κοινωνικό αγαθό, γιατί παραδίδεται η διαχείρισή του σε μια Ανώνυμη Εταιρεία εισηγμένη στο Χρηματιστήριο;

Η ΕΥΔΑΠ δεν είναι δημόσια υπηρεσία. Λειτουργεί με τους κανόνες της αγοράς και λογοδοτεί στους μετόχους της. Σήμερα το Δημόσιο διαθέτει την πλειοψηφία. Αύριο όμως ποιος εγγυάται  ότι μια αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου αυτό δεν θα αλλάξει το πλειοψηφικό πακέτο, ή πως δεν θα παραχωρηθεί το manatzement  στους ιδιώτες όπως με τα ΕΛΠΕ;

Το νερό δεν μπορεί να εξαρτάται από χρηματιστηριακές ισορροπίες. Είναι ανθρώπινο δικαίωμα, όχι επενδυτικό προϊόν.

 

β) «Η ΕΥΔΑΠ είναι κοινωφελής επιχείρηση με εμπειρία 50 ετών»

Και οι Δήμοι της χώρας υπηρετούν τις τοπικές κοινωνίες από την ίδρυση του Ελληνικού κράτους.

Η εμπειρία της ΕΥΔΑΠ δεν της δίνει κανένα δικαίωμα να βάλει χέρι στην περιουσία των δημοτών της Φωκίδας.

Η καλλιέργεια των πηγών, τα δίκτυα, οι γεωτρήσεις, οι δεξαμενές και τα αντλιοστάσια δεν τα έφτιαξε η ΕΥΔΑΠ. Τα πλήρωσαν και τα έφτιαξαν οι δημότες μέσα από τους λογαριασμούς τους, τα δημοτικά τέλη, τους φόρους και τα ευρωπαϊκά προγράμματα.

Αυτή είναι η δική μας περιουσία κ. Μπούγα. Δεν θα γίνει "προίκα" καμίας Ανώνυμης Εταιρείας.

γ) «Η ΕΥΔΑΠ θα κάνει έργα τα επόμενα πέντε χρόνια»

Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα.

Πού ήταν όλες οι κυβερνήσεις τόσα χρόνια;

• Γιατί δεν χρηματοδότησαν τις ΔΕΥΑ για να αλλάξουν τα γερασμένα δίκτυα;
• Γιατί δεν επέτρεψαν προσλήψεις προσωπικού μέσω ΑΣΕΠ;
• Γιατί άφησαν τις απώλειες νερού να φτάσουν σε απαράδεκτα επίπεδα;
• Γιατί δεν κάλυψαν τις υπέρογκες αυξήσεις στο  κόστος ηλεκτρικής ενέργειας των αντλιοστασίων;

Αφού άφησαν τις ΔΕΥΑ χωρίς προσωπικό και χωρίς χρήματα, τώρα εμφανίζονται ως σωτήρες.

Τα γνωστά... καθρεφτάκια στους ιθαγενείς.

 δ) «Η Τοπική Αυτοδιοίκηση θα συμμετέχει στην εταιρεία»

Θα συμμετέχει... αλλά δεν θα αποφασίζει !!!!!!!

Άλλο η συμμετοχή και άλλο η εξουσία.

Σήμερα οι Δήμοι αποφασίζουν για το νερό των δημοτών τους. Με το νέο μοντέλο θα είναι μειοψηφία σε μια Ανώνυμη Εταιρεία, όπου οι αποφάσεις θα παίρνονται μακριά από τη Φωκίδα.

Αυτοδιοίκηση χωρίς αποφασιστικές αρμοδιότητες είναι διακοσμητική και δεν έχει λόγο ύπαρξης.

 ε) «Θα γίνει ο παραλίμνιος αγωγός»

Ο παραλίμνιος αγωγός είναι απαραίτητος.

Αλλά τι σχέση έχει με το νομοσχέδιο για το νερό;

Δηλαδή πρέπει να παραδώσουμε τη διαχείριση του νερού για να γίνει ένας αγωγός που έτσι κι αλλιώς αποτελεί υποχρέωση της Πολιτείας;

Το νερό δεν ανταλλάσσεται με έργα.

 στ) «Χρειάζεται ενιαία διαχείριση των μεγάλων αρδευτικών έργων»

Κανείς δεν διαφωνεί ότι χρειάζεται καλύτερη διαχείριση.

Αυτό όμως δεν απαιτεί την κατάργηση των ΔΕΥΑ ούτε τη μεταφορά της δημοτικής περιουσίας στην ΕΥΔΑΠ Α.Ε.

Χρειάζεται χρηματοδότηση, σχέδιο και επιστημονική υποστήριξη.

Όχι συγκέντρωση των πάντων κάτω από την ομπρέλα μιας Ανώνυμης Εταιρείας.

 ζ) «Διατηρούνται και αυξάνονται οι θέσεις εργασίας»

Ίσως το πιο προκλητικό επιχείρημα.

Επί χρόνια οι κυβερνήσεις απαγόρευαν ουσιαστικά στις ΔΕΥΑ να προσλάβουν προσωπικό μέσω ΑΣΕΠ. Οι εργαζόμενοι έφευγαν και κανείς δεν τους αντικαθιστούσε.

Τώρα που οι επιχειρήσεις αποδυναμώθηκαν, υπόσχονται περισσότερες θέσεις εργασίας.

Οι πολίτες έχουν κάθε δικαίωμα να ρωτήσουν:

Αν υπήρχε αυτή η πρόθεση, γιατί δεν το κάνατε τόσα χρόνια; Μήπως είχε πέσει το ΑΣΕΠ !!!!!!!;

·         Και μια τελευταία ερώτηση...

Συμπολίτης μας επιστήμονας δημοσιοποίησε αναλυτικά στοιχεία σύμφωνα με τα οποία, για μια μέση τετραμηνιαία κατανάλωση 50 κυβικών μέτρων, η εφαρμογή της τρέχουσας τιμολογιακής πολιτικής της ΕΥΔΑΠ (μόνο για το νερό) θα  οδηγούσε  σε επιβάρυνση της τάξης των 250 ευρώ τον χρόνο (αύξηση 30%)για κάθε νοικοκυριό.

Ο ίδιος κάλεσε δημόσια τον κ. Μπούγα να τον διαψεύσει με στοιχεία.

Περιμένουμε ακόμη την απάντηση.

Το πραγματικό δίλημμα

Δεν διαφωνεί κανείς ότι οι υπηρεσίες ύδρευσης πρέπει να γίνουν καλύτερες.

Το ερώτημα όμως είναι απλό:

      Ποιος θα ελέγχει το νερό;

Οι Δήμοι και οι δημότες ή μια Ανώνυμη Εταιρεία που λειτουργεί με τους κανόνες της αγοράς και του Χρηματιστηρίου;

·         Το νερό δεν είναι εμπόρευμα.

·         Δεν είναι επενδυτικό προϊόν.

·         Δεν είναι περιουσιακό στοιχείο μιας εταιρείας.

·         Δεν έχει τιμή  έχει αξία.

Για την συγκρότηση κοινού μετώπου φορέων Συλλόγων και πολιτών για το Νερό

 Δήμος ΔΕΛΦΩΝ 24-7-2026

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ                        

Για το Σχέδιο Νόμου του ΥΠΕΝ «Επέκταση αρμοδιοτήτων της Εταιρείας Υδρεύσεως και Αποχετεύσεως Πρωτευούσης και της Εταιρείας Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης, ενίσχυση της Ρυθμιστικής Αρχής Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων, ρυθμίσεις για τον Οργανισμό Διαχείρισης Υδάτων Θεσσαλίας Ανώνυμη Εταιρεία και λοιπές διατάξεις»

Η ΥΔΡΕΥΣΗ Η ΑΡΔΕΥΣΗ ΚΑΙ Η ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΓΑΘΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ

 

Το υπό ψήφιση νομοσχέδιο είναι αντισυνταγματικό και αντιεπιστημονικό.

Με το νομοσχέδιο αυτό επιχειρείται επέκταση των αρμοδιοτήτων της Ε.ΥΔ.Α.Π. Α.Ε. στην ύδρευση και την άρδευση στις Π.Ε. Βοιωτίας, Εύβοιας και Φωκίδας μέσω συγχωνεύσεων των φορέων διαχείρισης του νερού των περιοχών αυτών στην Ε.ΥΔ.Α.Π. Α.Ε. Μόλις πριν λίγο η κυβέρνηση ψήφισε το νέο κώδικα αυτοδιοίκησης στον οποίο προβλέπεται η δυνατότητα της οικειοθελούς συγχώνευσης φορέων διαχείρισης του νερού και τώρα έρχεται να την επιβάλλει ΜΕ ΈΝΑ ΑΛΛΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ και μάλιστα σε δύο εταιρείες και μόνο. ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΟ. ΤΙ ΣΧΕΔΙΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΑ ΛΕΝΕ ?

Η αντιμετώπιση της λειψυδρίας ποιοτικού νερού  δεν μπορεί να εξαντλείται σε διοικητικές αναδιαρθρώσεις ή μεταφορά αρμοδιοτήτων. Απαιτεί ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική, επενδύσεις στις υποδομές, ενίσχυση της τοπικής διαχείρισης και ουσιαστική κρατική χρηματοδότηση.

Το νερό αποτελεί δημόσιο, κοινωνικό και περιβαλλοντικό αγαθό, απαραίτητο για τη ζωή, τη δημόσια υγεία, την προστασία του περιβάλλοντος και τη βιώσιμη ανάπτυξη. Για τον λόγο αυτό, κάθε μεταρρύθμιση στη διαχείριση των υπηρεσιών ύδρευσης, άρδευσης, αποχέτευσης οφείλει να ...

Τοποθέτηση του Γιώργου Κόλλια στο Δημοτικό Συμβούλιο για το θέμα της γεωγραφικής επέκτασης της ΕΥΔΑΠ

 ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΛΛΙΑ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΔΕΛΦΩΝ ΤΗΣ 15-07-2026 ΕΠΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΗΣ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΕΥΔΑΠ ΣΤΙΣ Π.Ε. ΒΟΙΩΤΙΑΣ – ΕΥΒΟΙΑΣ ΚΑΙ ΦΩΚΙΔΑΣ

Κε Δήμαρχε, Κοι Δημοτικοί Σύμβουλοι καλησπέρα σας,

Κα Πρόεδρε σας ευχαριστώ πολύ για την ανοχή σας αν ξεπεράσω το χρόνο, όπως την είχα και άλλες φορές.

Θα είμαι ξεκάθαρος από την αρχή. Το νομοσχέδιο αυτό είναι τμήμα του α’ σταδίου της προσπάθειας προς την ιδιωτικοποίηση του νερού. Σας θυμίζω μετά τη δημόσια τοποθέτηση του Πρωθυπουργού, ότι ακολούθησε το προηγούμενο νομοσχέδιο στις αρχές του 2025 για τις συγχωνεύσεις σε όλη τη χώρα, το οποίο δεν έγινε νόμος, γιατί αποσύρθηκε μετά τη μεγάλη κατακραυγή που δέχθηκε. Επειδή όμως ο στόχος της ιδιωτικοποίησης παραμένει, έρχεται τώρα αυτό το νομοσχέδιο.  Και το προηγούμενο νομοσχέδιο περιλάμβανε διατάξεις, οι οποίες παραβίαζαν τα άρθρα 22, 25 και 102 του Συντάγματος, αλλά και το υπό διαβούλευση.   

Επιχειρείται επέκταση των αρμοδιοτήτων της ΕΥΔΑΠ Α.Ε. στην ύδρευση και την άρδευση στις Π.Ε. Βοιωτίας, Εύβοιας και Φωκίδας. Υπάρχει κάποια τεχνικο-οικονομική μελέτη που να αναλύει και αποδεικνύει γιατί αυτή η επέκταση είναι προς όφελος των χρηστών του νερού στις περιοχές αυτές ? Εξ όσων γνωρίζω καμία. Η ΕΥΔΑΠ Α.Ε. έχει βελτιώσει τις υπηρεσίες της στις περιοχές της σημερινής της αρμοδιότητας ? ΟΧΙ. Όποιος έχει εμπλακεί μαζί της είμαι βέβαιος ότι έχει αρνητική εμπειρία. Μάλιστα πολύ πρόσφατα η ίδια η εταιρεία ομολογεί, ότι δεν έχει εμπειρία στη διαχείριση του αρδευτικού νερού.

Το μόνο που υπάρχει επί της ουσίας στο νομοσχέδιο  είναι η οικειοθελής συγχώνευση των φορέων ύδρευσης – αποχέτευσης – άρδευσης του νερού με «bonus» την ανάληψη της επιδότησης των οφειλών τους προς τους παρόχους ηλεκτρικής ενέργειας. Πολύ ωραία !!! Αφού το κράτος άφησε απροστάτευτους τους φορείς ύδρευσης – αποχέτευσης – άρδευσης απέναντι στις ανεξέλεγκτες ουσιαστικά αυξήσεις των τιμολογίων της ηλεκτρικής ενέργειας, έρχεται τώρα να τους «διευκολύνει», ανταλλάσσοντας επί της ουσίας τα περιουσιακά τους στοιχεία των φορέων αυτών με τη  συγχώνευση τους σε μια ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ. Προσέξτε αυτή η επιδότηση γίνεται τώρα αν κάποιος φορέας συγχωνευθεί. Γιατί δεν έγινε η επιδότηση πριν ? Αυτό και μόνο λέει πολλά σε σχέση με το σχεδιασμό που υπάρχει πίσω από κλειστές πόρτες !

Εδώ θέλω να σταθώ και να θυμίσω κάποια πράγματα.

Η κυβέρνηση, μετά τις αποφάσεις του ΣτΕ, αναγκάστηκε να πάρει πίσω τις μετοχές του ελληνικού δημοσίου στις Ε.ΥΔ.Α.Π. Α.Ε. και Ε.Υ.Α.Θ. Α.Ε. από το ΤΑΙΠΕΔ και το ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟ (ΕΕΣΥΠ Α.Ε.).  Σύμφωνα όμως τα αναφερόμενα στους ιστότοπους των δύο αυτών εταιρειών, στη μετοχική τους σύνθεση μετέχουν εκτός από το Ελληνικό Δημόσιο, που έχει την πλειοψηφία, το ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟ καθώς φυσικά και νομικά πρόσωπα. Από το τελευταίο μνημόνιο γνωρίζουμε γιατί δημιουργήθηκε το ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟ. Οι μετοχές των Ε.ΥΔ.Α.Π. Α.Ε. και Ε.Υ.Α.Θ. Α.Ε. είναι εισηγμένες και διαπραγματεύονται στην κύρια αγορά του Χρηματιστηρίου Αθηνών. Οι δύο αυτές μεγαλύτερες εταιρείες διαχείρισης του νερού στη χώρα είναι φανερό ότι, παρότι το Ελληνικό Δημόσιο έχει την εποπτεία τους, είναι ανώνυμες εταιρείες με σκοπό το κέρδος.

 

Έτσι λοιπόν το κράτος έχει την εποπτεία των Ε.ΥΔ.Α.Π. Α.Ε. και Ε.Υ.Α.Θ. Α.Ε., αλλά όχι τον έλεγχο του νερού. Τι απέμενε λοιπόν να γίνει για να ολοκληρωθεί η ιδιωτικοποίηση ? Να φύγει και η εποπτεία από το κράτος. Αυτό και έγινε με τη δημιουργία της Ρυθμιστικής Αρχής Αποβλήτων, Ενέργειας, Υδάτων (ΡΑΑΕΥ) στην οποία υπάγονται όλοι οι υδροδοτικοί φορείς (και οι ΔΕΥΑ).

 

Ένας από τους βασικούς σκοπούς των ρυθμιστικών άρχων , άρα και της ΡΑΑΕΥ,  είναι η θέσπιση κανόνων και ό έλεγχος λειτουργίας της αγοράς. Είναι το νερό εμπορικό προϊόν για να υπαχθεί σε καθεστώς αγοράς και να ρυθμίζεται από ένα φορέα που δεν υπάγεται στο κράτος και είναι εντελώς ανεξάρτητος ;

 

ΤΟ ΝΕΡΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΠΡΟΪΟΝ ΣΥΜΦΩΝΑ ΚΑΙ ΜΕ ΟΔΗΓΙΑ ΤΗΣ Ε.Ε., ΑΛΛΑ ΑΓΑΘΟ.

 

Το νερό παρέχεται από το κράτος μέσω φορέων, όπως η Ε.ΥΔ.Α.Π. Α.Ε., Ε.Υ.Α.Θ. Α.Ε., οι Δ.Ε.Υ.Α. και μέσω φορέων που ελέγχονται από το κράτος, πράγμα που με τη δημιουργία της ΡΑΑΕΥ το κράτος έχει αποποιηθεί τον έλεγχο του. Η ιδιωτικοποίηση της ενέργειας, των τηλεπικοινωνιών, των σιδηροδρόμων και οι αντίστοιχες ρυθμιστικές αρχές μόνο προς όφελος των πολιτών δεν έγιναν. Το πρόσφατο έγκλημα των Τεμπών μας προειδοποιεί τι μας περιμένει και με το νερό.

 

Ακόμα επειδή ακούγεται ότι το νερό είναι μονοπώλιο, αυτό δεν μπορεί να ισχύσει, γιατί μονοπώλιο είναι κάτι που είναι εμπορικό προϊόν, οπότε μπορεί να παρέχεται από ένα επιχειρηματικό φορέα. Κατά συνέπεια το νερό δεν μπορεί να υπαχθεί σε μια ρυθμιστική αρχή.

 

Απαιτείται η δημιουργία Εθνικής Αρχής για τα ύδατα, που θα εξειδικεύεται στην πολιτική και τη στρατηγική διαχείρισης των υδάτων, ειδικά μέσω μιας οξείας κρίσης λειψυδρίας στη χώρα.

 

Είναι ουσιαστική δημόσια διαβούλευση εντός 10 ημερών. Πώς μπορούν να προχωρούν σε συγχωνεύσεις - απορροφήσεις δημοτικών επιχειρήσεων και των υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης των Δήμων, χωρίς καν να έχουν διαβουλευτεί με τοπικές κοινωνίες, την τοπική αυτοδιοίκηση, και μάλιστα να τις συναρτούν με τον εκβιασμό για τη μη χρηματοδότηση του ενεργειακού τους κόστους, για το οποίο η κυβέρνηση φέρει ευθύνη; Και ειδικά όταν έχουν αφήσει τις επιχειρήσεις αυτές να απαξιωθούν, λόγω έλλειψης προσωπικού και πόρων. Καθώς η διαχείριση του νερού, σύμφωνα με τα διεθνή επιστημονικά δεδομένα, αλλά και σύμφωνα με το θεσμικό πλαίσιο της Ευρώπης, πρέπει να ασκείται τοπικά και αποκεντρωμένα σε επίπεδο λεκάνης απορροής. Η πρόβλεψη, συνεπώς, της συγχώνευσης - απορρόφησης των ΔΕΥΑ και των υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης των Δήμων και της αντικατάστασής τους από την Ε.ΥΔ.Α.Π. είναι διπλά λανθασμένη. Πρώτα γιατί αν ο φορέας διαχείρισης του νερού δεν είναι αποκεντρωμένος, η διαχείρισή του σε κεντρικό επίπεδο δεν μπορεί να είναι αποτελεσματική. Και δεύτερον γιατί ο φορέας διαχείρισης ενός δημόσιου αγαθού δεν μπορεί να μην είναι δημόσιος ή δημοτικός.

 

Πώς μιλάνε για έργα γύρω από την διαχείριση των υδάτων, όταν δεν έχουν επικαιροποιήσει ακόμα τα Σχέδια Διαχείρισης Κινδύνων Πλημμύρας και Λεκανών Απορροής Ποταμών, για τα οποία η χώρα μας έχει δεχθεί ευρωπαΐκή καταδίκη (Ιούνιος 2025) ; Που θα γίνουν τα έργα, τι έργα θα γίνουν, με ποιο κριτήριο, με ποια στρατηγική και με ποιον σχεδιασμό?

 

Ποιος είναι ο ρόλος των Περιφερειών και των Δήμων επί των έργων αυτών, και πώς διασφαλίζεται η συνταγματικά προβλεπόμενη τοπικότητα στη διαχείριση και τιμολόγηση του νερού, όπως προβλέπει το Σύνταγμα, την ώρα που η αρμοδιότητα αυτή περνάει στην ΡΑΑΕΥ που έχει ήδη εμπορευματοποιήσει το ρεύμα με τα γνωστά αποτελέσματα ?

 

Μια ματιά στην κατανομή των δεκάδων δις του Ταμείου Ανάκαμψης, που διαχειρίστηκε η κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια μέσω των υπουργείων και μέσω των περιφερειών, αποδεικνύει τις ελάχιστες επενδύσεις που έγιναν για νέα έργα προσαρμογής στις συνθήκες της κλιματικής αλλαγής, καθώς και για εγγειοβελτιωτικά και υδραυλικά έργα διαχείρισης, δηλαδή συλλογής, αποθήκευσης και μεταφοράς του νερού, όπως και για έργα αντιπλημμυρικής προστασίας. Αντίστοιχα, μια ματιά στις νομοθετικές προβλέψεις της τελευταίας εξαετίας, δείχνει και το μηδενικό ενδιαφέρον της κυβέρνησης για δημόσιες πολιτικές και για δημόσιες επενδύσεις στον τομέα της διαχείρισης του νερού.

 

Η επικείμενη απορρόφηση των φορέων διαχείρισης του νερού των Π.Ε. Φωκίδας – Βοιωτίας –Εύβοιας (Δ.Ε.Υ.Α. – Δήμοι) από την Ε.ΥΔ.Α.Π. Α.Ε. και η στο βάθος πλήρης ιδιωτικοποίηση του νερού δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να γίνουν αποδεκτά. Κάτι που επιχειρείται να γίνει με προσχηματικές συναντήσεις με υπουργούς της κυβέρνησης με πρόσχημα τη λειψυδρία, με διαρκή απαξίωση των Δ.Ε.Υ.Α. (υποστελέχωση, υποχρημαδότηση, πολύ μεγάλο ενεργειακό κόστος), χωρίς την πλήρη ενημέρωση και αποφασιστική συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών όταν άλλος αποφασίζει.

 

Στο τέλος του δρόμου, και παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα, είναι η προοπτική αμφισβήτησης του χαρακτήρα του νερού, ως δημόσιο, κοινωνικό και αναγκαίο αγαθό και η πλήρης ιδιωτικοποίηση του.

ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ

 

Ευχαριστώ πολύ.

Γιώργος Κόλλιας

Ανταποδοτικά οφέλη και ανταποδοτικές συνειδήσεις...

 Δεν μπορούμε να διανοηθούμε ότι υπάρχει δήμος, δήμαρχος ή οποιαδήποτε τοπική αρχή που να τοποθετεί την εκάστοτε κυβερνητική πολιτική ή τα συμφέροντα μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων πάνω από το συμφέρον του τόπου και των κατοίκων του. Ο ρόλος της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν είναι να λειτουργεί ως προέκταση κεντρικών εξουσιών ή ιδιωτικών συμφερόντων, αλλά ως θεματοφύλακας της τοπικής κοινωνίας, του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής των πολιτών.

Δεν είναι λογικό οι πολίτες να βρίσκονται συνεχώς στην πρώτη γραμμή υπεράσπισης ζητημάτων που ο ίδιος ο δήμος θα έπρεπε να υπερασπίζεται πρώτος, με συνέπεια και χωρίς αστερίσκους. Η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, της τοπικής οικονομίας και της πολιτιστικής κληρονομιάς δεν μπορεί να αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης ούτε να εξαρτάται από οικονομικά ανταλλάγματα και υποσχέσεις.

Κι όμως, στο δημοτικό συμβούλιο της Δευτέρας είδαμε ακριβώς το αντίθετο. Τόσο στο ζήτημα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, όσο και στην αποδοχή της χορηγίας ύψους ενός εκατομμυρίου ευρώ από την Coca-Cola για την πυροπροστασία του Ελαιώνα της Άμφισσας, η στάση της δημοτικής αρχής και της αντιπολίτευσης έδειξε ότι η ουσία των προβλημάτων πέρασε σε δεύτερη μοίρα.

Στο θέμα των ΑΠΕ ακούσαμε, για ακόμη μία φορά, διαβεβαιώσεις ότι οι ανησυχίες των πολιτών γίνονται κατανοητές και ότι η τοπική κοινωνία εισακούγεται. Παρ' όλα αυτά, ενώ αναγνωρίστηκε ότι το νέο χωροταξικό πλαίσιο παρουσιάζει σοβαρές αδυναμίες και αφήνει ανοιχτά κρίσιμα ζητήματα, η συζήτηση κατέληξε στο κατά πόσο τα ανταποδοτικά οφέλη και οι μελλοντικές υποσχέσεις μπορούν να εξισορροπήσουν τις επιπτώσεις.

Αυτό που δεν ακούστηκε με την ίδια ένταση είναι ότι η απομάκρυνση ανεμογεννητριών στο τέλος του κύκλου ζωής τους δεν αποτελεί ούτε απλή ούτε δεδομένη διαδικασία. Σε πολλές περιπτώσεις το κόστος είναι υψηλό, ενώ συχνά επιλέγεται η αντικατάστασή τους από νέες εγκαταστάσεις αντί της πλήρους αποκατάστασης του χώρου. Παράλληλα, οι παρεμβάσεις σε κορυφογραμμές, δασικές εκτάσεις και ευαίσθητα οικοσυστήματα δημιουργούν επιπτώσεις που δεν είναι πάντοτε αναστρέψιμες, ακόμη και έπειτα από δεκαετίες.

Παρά τις αναλυτικές παρουσιάσεις, τους χάρτες και τα στοιχεία που κατατέθηκαν σχετικά με τις επιπτώσεις του νέου χωροταξικού σχεδιασμού για την περιοχή, η γενική εικόνα που δόθηκε ήταν ότι οι αποφάσεις έχουν ήδη ληφθεί και ότι δεν υπάρχει πραγματική διάθεση επανεξέτασης των δεδομένων. Όταν πολίτες πήραν τον λόγο για να παρουσιάσουν τις θέσεις τους, η συζήτηση περιορίστηκε αυστηρά σε διαδικαστικά χρονικά όρια, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να αναπτύξουν ολοκληρωμένα τα επιχειρήματά τους.

Δημιουργήθηκε έτσι η αίσθηση ότι η συμμετοχή των πολιτών αντιμετωπίστηκε περισσότερο ως μια τυπική διαδικασία παρά ως ουσιαστική συμβολή στη λήψη αποφάσεων. Και αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό στοιχείο μιας δημοκρατικής διαδικασίας που οφείλει να βασίζεται στον διάλογο και στην ενεργό συμμετοχή της κοινωνίας.

Ανάλογη ήταν η εικόνα και στο ζήτημα της χορηγίας της Coca-Cola. Η παραχώρηση ενός εκατομμυρίου ευρώ παρουσιάστηκε σχεδόν αποκλειστικά ως μια θετική εξέλιξη, χωρίς να εξεταστούν σε βάθος οι ευρύτερες διαστάσεις μιας τέτοιας συνεργασίας. Κυριάρχησε η άποψη ότι η πρόθεση είναι αγαθή και ότι οι ανησυχίες που εκφράστηκαν είναι υπερβολικές ή αδικαιολόγητες.

Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη. Η συνεργασία της Coca-Cola με την Global Water Partnership (GWP-Mediterranean) δεν μπορεί να αξιολογηθεί μόνο με βάση το ύψος της χρηματοδότησης. Πρόκειται για μια σχέση μέσω της οποίας η εταιρεία ενισχύει την παρουσία και το κοινωνικό της αποτύπωμα μέσα από περιβαλλοντικές πρωτοβουλίες, αποκτώντας παράλληλα σημαντικό κεφάλαιο αξιοπιστίας και κοινωνικής αποδοχής.

Δεν είναι τυχαίο ότι διεθνώς πολλές μεγάλες πολυεθνικές επενδύουν σημαντικά ποσά σε δράσεις περιβαλλοντικής προστασίας και εταιρικής κοινωνικής ευθύνης. Οι πρωτοβουλίες αυτές δεν αποτελούν απλώς πράξεις προσφοράς, αλλά και εργαλεία διαμόρφωσης δημόσιας εικόνας και κοινωνικής νομιμοποίησης. Γι’ αυτό και είναι απολύτως θεμιτό να εξετάζονται κριτικά, ιδιαίτερα όταν συνδέονται με φυσικούς πόρους και δημόσια αγαθά.

Ο Ελαιώνας της Άμφισσας δεν είναι ένας οποιοσδήποτε χώρος. Αποτελεί ένα παγκόσμια αναγνωρίσιμο τοπίο ιστορικής, περιβαλλοντικής και πολιτιστικής αξίας. Η σύνδεση του ονόματός του με μια πολυεθνική εταιρεία προσφέρει στην τελευταία ένα σημαντικό συμβολικό πλεονέκτημα, ενώ παράλληλα δημιουργεί μια σχέση εξάρτησης που δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Όσο για τις χορηγίες, κάτ. αρχάς δεν στοιχίζουν τίποτα στους χορηγούς, γιατί αφαιρούνται από του φόρους που θα έπρεπε να πληρώσουν, ενώ χρησιμοποιήθηκαν μόνο σε περιοχές συμφερόντων τους όπως το Σχηματάρι και την Αχαΐα που βρίσκονται τα εργοστάσια της coca cola. Με την χορηγία αυτή, επισημοποιείται πως το νερό του Μόρνου και της ΕΥΔΑΠ βασική πρώτη ύλη των αναψυκτικών τους , έχουν μπει στο στόχαστρό τους

Δεν πρέπει να παραβλέπουμε τις βασικές αρχές. H προστασία των δασών, η πρόληψη των πυρκαγιών και η διαχείριση της κλιματικής κρίσης αποτελούν πρωτίστως ευθύνη της πολιτείας. Όταν η διασφάλιση αυτών των αναγκών εξαρτάται ολοένα και περισσότερο από ιδιωτικές χορηγίες, δημιουργείται ένα επικίνδυνο προηγούμενο: η προστασία του δημόσιου συμφέροντος παύει να θεωρείται αυτονόητη κρατική υποχρέωση και μετατρέπεται σε πεδίο ιδιωτικής παρέμβασης.

Παρά τις επισημάνσεις αυτές, οι απαντήσεις που δόθηκαν δεν φάνηκαν να αγγίζουν την ουσία των προβληματισμών. Αντίθετα, υπήρξε εμφανής δυσφορία απέναντι στην εκτενή συζήτηση και στην κριτική που ασκήθηκε. Όσο για την αντιπολίτευση, περιορίστηκε κυρίως σε μια στάση εμπιστοσύνης προς τις διαβεβαιώσεις της δημοτικής αρχής και των εμπλεκόμενων φορέων, χωρίς να ασκήσει τον βαθμό ελέγχου που θα περίμενε κανείς από μια ουσιαστική αντιπολιτευτική παρουσία.

Το συμπέρασμα είναι απλό. Όταν οι οικονομικές υποσχέσεις, οι χορηγίες και τα ανταποδοτικά οφέλη αρχίζουν να καθορίζουν τη δημόσια συζήτηση, τα κρίσιμα ερωτήματα υποχωρούν. Και όταν τα ερωτήματα υποχωρούν, υποχωρεί μαζί τους και η δυνατότητα μιας κοινωνίας να υπερασπιστεί αποτελεσματικά το μέλλον της.

Ο τόπος, το περιβάλλον, το νερό και η δημόσια περιουσία δεν χρειάζονται διαχειριστές που αρκούνται σε διαβεβαιώσεις. Χρειάζονται εκπροσώπους που είναι διατεθειμένοι να διεκδικούν, να αμφισβητούν και να υπερασπίζονται έμπρακτα το δημόσιο συμφέρον, ακόμη κι όταν αυτό συγκρούεται με ισχυρά οικονομικά ή πολιτικά κέντρα. Αυτός είναι, άλλωστε, ο λόγος ύπαρξης της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Οχι άλλη σιωπή στον Δήμο Δελφών

 

Δεν ξεκινάμε από το μηδέν.

Ξεκινάμε από τα «γνωστά»: έργα που έμειναν στις μακέτες, συμβάσεις που κόστισαν περισσότερο απ’ όσο εξηγήθηκαν ποτέ, αποφάσεις που πάρθηκαν βιαστικά και ξεχάστηκαν ακόμα πιο γρήγορα.

Η πόλη δεν έπεσε από τον ουρανό — διαμορφώθηκε από επιλογές. Και κάποιες από αυτές τις πληρώνουμε και θα τις πληρώνουμε.

Μέσα σε αυτό το τοπίο, μια ομάδα πολιτών αποφασίζει να μην προσποιηθεί ότι όλα είναι φυσιολογικά. Δεν θα μιλήσουμε με τον ασφαλή, ουδέτερο λόγο που δεν ενοχλεί κανέναν. Γιατί το πρόβλημα είναι ακριβώς αυτό: ότι για χρόνια δεν ενοχλήθηκε κανείς αρκετά.

Δεν είμαστε «αντισυστημικοί» από χόμπι, ούτε «σωτήρες» από επάγγελμα. Είμαστε απλώς αρκετά υποψιασμένοι ώστε να ξέρουμε ότι όταν κάτι επαναλαμβάνεται ως «λάθος», συνήθως δεν είναι λάθος. Είναι μέθοδος. Και όταν η διαφάνεια εμφανίζεται μόνο σε προεκλογικά φυλλάδια, τότε μάλλον δεν είναι διαφάνεια — είναι διακόσμηση.

Η υποψηφιότητά μας δεν βασίζεται σε μεγάλα λόγια, σε σπόνσορες, σε “τζάκια”. Βασίζεται σε μια απλή, ενοχλητική ιδέα: ότι οι αποφάσεις πρέπει να αφήνουν ίχνη. Να μπορείς να δεις ποιος αποφάσισε, γιατί, με ποιο κόστος και με ποιο αποτέλεσμα. Όχι μετά από χρόνια, όχι μετά από πίεση — κανονικά, από την αρχή.

Δεν έχουμε πρόβλημα με τα έργα. Έχουμε πρόβλημα με τα «έργα-φαντάσματα», τα έργα που αλλάζουν προϋπολογισμό πιο συχνά απ’ ό,τι αλλάζει η πινακίδα τους, τα έργα που εγκαινιάζονται δύο και τρεις φορές.

Δεν έχουμε πρόβλημα με τη διοίκηση. Έχουμε πρόβλημα με τη διοίκηση που ...